Spannende week; start onderzoeken

Het is dan eindelijk zo ver! Deze week starten mijn onderzoeken om te kijken of de belemmeringen die ik dagelijks ervaar mogelijk een onderliggende oorzaak hebben. Heb ik een persoonlijkheids- en/of ontwikkelingsstoornis? Of geen beide en ben ik ‘gewoon’ flink beschadigd en/of getraumatiseerd.

Medeleven nabestaanden

Voordat ik verder ga schrijven sta ik stil bij de heftige gebeurtenissen van vandaag, of eigenlijk van de afgelopen dagen. Eerst een verschrikkelijke aanval op een moskee in Nieuw-Zeeland waarbij tientallen mensen om het leven zijn gekomen. En vandaag een schietpartij in een tram in Utrecht waarbij ook mensen om het leven zijn gekomen. Waar gaat de wereld toch heen!

Waarom denken sommige ‘mensen’ dat zij het recht hebben het leven van een ander te kunnen ontnemen? Dat je zó doordraait en het heft in eigen handen neemt is gewoonweg niet te bevatten. Ik ben vooral boos! Deze ‘mensen’ ontnemen niet alleen het leven van de slachtoffers, maar ook die van hun dierbaren. Helaas weet ik uit ervaring hoe verschrikkelijk het is om iemand op deze manier te moeten verliezen. Ik voel en leef mee met de nabestaanden. Hopelijk vinden zij de kracht om hiermee om te gaan, ik denk aan jullie, sterkte!

Met beide benen op de grond

Het zet mij ook weer aan het denken. Ik ben niet de enige die het moeilijk heeft en met heftige dingen moet dealen. Alhoewel het soms wel voelt alsof ik de enige ben (om mij heen) met issues en die zelf niet de kracht heeft om er mee om te kunnen gaan. Er wordt ook niet graag over psychische problemen gepraat met elkaar. Dat snap ik ergens wel. Het is ook best een beladen onderwerp waar je niet graag mee te koop loopt.

Daarom is het ook fijn dat je hulp kunt krijgen, voor als je vastloopt in het leven. Het is niet iets om je voor te schamen, het is juist dapper. Dat had ik volgens mij ook eerder geschreven in een andere stuk. Het is al moeilijk zat, dus om de stap te nemen professionele hulp te zoeken is het beste wat je kunt doen.

Onderzoeken

Maar goed, deze week is het dus zo ver! Het wordt een zware week, er worden immers herinneringen opgehaald die ik niet zo fijn vind. Weer moeten terugdenken aan nare gebeurtenissen is pittig! Maar ik hoop dat ik inmiddels een wat dikkere huid heb gekweekt en meteen de negativiteit kan loslaten. Ik ben zo lekker bezig met mijn wederopbouw haha, wil niet dat het verpest wordt! Wie weet ben ik toch wat sterker dan ik denk.

Met mijn eigen ‘vooronderzoeken’ ben ik niet zo ver gekomen. Ik zou wat problemen en eigenschappen bespreken, maar niet alles is aan bod gekomen. Waar ik wel over geschreven heb is:

1. Gegeneraliseerde angststoornis

2. Perfectionisme

3. Emoties

4. Loslaten

Bij dit rijtje horen nog gedachten en gevoelens. Deze twee houden mijn angsten flink in stand, of andersom, dat kan ook. Soms weet ik het ook niet meer of ik door de angsten bepaalde gevoelens en/of gedachten heb, of door de gevoelens en/of gedachten bepaalde angsten. Wat ik wel heb ervaren de laatste tijd is dat mijn gevoel het niet altijd goed heeft, en dat gedachten ook maar gedachten kunnen zijn.

Terug naar de basis

Ik hoop met de onderzoeken weer terug naar de basis te kunnen gaan. Ik zal geen leeg wit papiertje meer zijn. Maar hopelijk kunnen de nare ervaringen een beetje uitgegumd worden zodat ik een eerlijke kans krijg op een mooi leven in balans. Hoe ik mij nu voel, valt mee te leven maar niet voor heel lang. Het kost enorm veel energie en dat kan geen mens volhouden denk ik.

Ik ga proberen meteen een stuk te schrijven over hoe ik mij nu eigenlijk voel. Want daar gaat het uiteindelijk over, ik wil mij anders gaan voelen. In ieder geval niet angstig. Maar wat voor een gevoel geven deze angsten mij. Daar ga ik het in het volgend stuk over hebben. En ik denk dat er veel herkenning gaat zijn voor de mensen die ook kampen met een angststoornis of mogelijk andere (niet gediagnosticeerde) stoornissen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *